Hoe een tent in Portugal mijn liefde voor cacao nóg groter maakte

Sommige dingen overkomen je precies op het juiste moment, ook al weet je dat op dat moment nog niet. 

Robbert en ik waren op vakantie in Portugal. We hadden een plekje gehuurd dat mijn hart meteen sneller deed kloppen: een tent in de achtertuin van een lieve dame met buitenkeuken en buitendouche. Puur, simpel en lekker dicht bij de natuur. 

Onze gastvrouw, Dani, vertelde ons die eerste dag dat we die avond misschien wat geluid zouden horen. Ze organiseerde namelijk een cacao ceremonie bij haar in huis. Ik wist toen nog niet half wat die woorden voor mij zouden gaan betekenen.

Een paar uur later kreeg ik een berichtje. Er hadden twee mensen afgezegd, en of Robbert en ik misschien wilden aansluiten.

Wat een avond werd dat.

Er stroomde zoveel liefde door die ruimte. Door de ceremonie, door de mensen, en vooral door Dani zelf. En door de cacao die zij met zoveel liefde klaar had gemaakt. 

De dag erna hebben we nog urenlang met haar zitten praten. Ze vertelde ons dat ze dit eigenlijk nog nooit eerder met haar gasten had gedaan — ons zomaar laten aansluiten bij een ceremonie. Het voelde voor ons allebei als iets bijzonders, alsof het precies zo had moeten lopen. Ik stelde vraag na vraag, en zij vertelde me over de magie van cacao. Over hoe deze plant je hart kan openen, je terug kan brengen bij jezelf, je even stil kan laten staan bij wat er is. Ik dronk het allemaal in.

Ook terug in Nederland liet die liefde me niet meer los. Ik bleef mijn cacao bij Dani kopen en gebruikte haar in mijn eigen ceremonies thuis. En zo, beetje bij beetje, groeide er iets moois. Iets wat uiteindelijk zou uitgroeien tot dat wat je nu kent als Mother of the Waters. Helemaal met mijn eigen cacao uit Peru met éxtra veel liefde toegevoegd hier in Bingelrade op onze boerderij in Zuid-Limburg.

Grappig eigenlijk, hoe een tent in een Portugese achtertuin het begin kan zijn van zoveel moois....

Ik ben zo dankbaar dat ik die avond ja heb gezegd.