Hoe ik verliefd werd op matcha (en heel even het gevoel had dat ik vreemd ging)

Mijn zus en ik waren op vakantie in Portugal. Er was nergens cacao te vinden. Wél overal van die gezellige koffietentjes met dat zorgeloze surfersgevoel, wat we heerlijk vonden! 

Maar ja, ik ben eigenlijk niet zo'n koffiedrinker. Dus op een dag bestelde ik geen koffie, maar matcha. En daar, met dat felgroene kopje in mijn handen en de zon op mijn gezicht… ja hoor. Ik was verkocht.

Die hele vakantie ben ik in matcha gedoken. Ik las erover, ik proefde, ik smulde. Ik wilde alles weten. Waar het vandaan kwam, waarom het me zo'n rustige, heldere energie gaf en hoe het gemaakt werd. Ik voelde diezelfde nieuwsgierigheid als bij cacao.. dat gevoel dat er een heel verhaal, een hele wereld, achter dit ene kopje schuilging.

Van een groen kopje in Portugal naar de bakermat in Uji

Eenmaal terug in Nederland liet het me niet meer los. Ik heb mijn netwerk uitgebreid, gezocht, gevraagd, en via via kwam ik terecht bij een fantastische boer in Uji.

En Uji… dat is niet zomaar een plek. Het is de bakermat van matcha.

Het verhaal gaat terug tot de 12e eeuw, toen een Japanse zenmonnik genaamd Eisai terugkeerde van zijn reis door China. Hij bracht theezaden mee én de kunst van het bereiden van gemalen, opgeklopte thee. Een andere monnik, Myoe Shonin, plantte die zaden en zocht net zo lang tot hij de allermooiste plek vond om ze te laten groeien, met de perfecte grond, het misty klimaat en de nabijheid van de rivier. Die plek was Uji.

Al eeuwenlang drinken monniken daar matcha om helder en gefocust te blijven tijdens hun meditatie. Rustig én wakker tegelijk. Precies dat bijzondere gevoel dat ik zelf ook ervaarde bij dat eerste kopje. Ik vond het zo mooi om te ontdekken dat dit kleine groene poeder zo'n rijke, eeuwenoude ziel heeft.

Want ja, goede matcha maken is een kunst

Hier in Nederland heb ik daarna een matcha workshop bijgewoond, helemaal gericht op hoe je de allerbeste matcha maakt. En geloof me: dat is écht een kunst. Net zoals het maken van goede cacao trouwens. Het zit 'm in de kwaliteit, in de aandacht, in de liefde en het geduld waarmee je het klaarmaakt. Precies zoals het bij Mother of the Waters hoort.

Van cacao-meisje naar een hart vol matcha

En toen gebeurde het. Ik werd verliefd op matcha. En heel eerlijk? Heel even had ik het gevoel dat ik vreemdging. Ik ben namelijk echt een cacao-meisje, met heel mijn hart.

Maar ik heb geleerd dat het geen kwestie is van kiezen. Deze prachtige goedjes van Moeder Natuur, van over de hele wereld, mogen mij op verschillende momenten op verschillende manieren helpen. Ze vullen elkaar aan, precies zoals ik het nodig heb:

Ik drink matcha om mijn dag mee te starten. Dé beste vervanger voor koffie, die me rustige, heldere energie geeft.

Ik drink cacao om in ceremonie dicht bij mezelf te komen, om mijn hart te openen en even stil te staan.

En 's avonds drink ik bloementhee om helemaal tot rust te komen en de dag zacht af te sluiten.

Drie momenten, drie planten, één en dezelfde liefde. En daar ben ik Moeder Aarde elke dag weer dankbaar voor!